Emtia Piyasaları Ödünç Alınan Zamanda Yaşıyor

Emtia piyasaları son üç ayı olağanüstü bir dengeleme eylemi gerçekleştirerek geçirdi. Küresel enerji akışında onlarca yıldır yaşanan en önemli kesintilerden birine rağmen, küresel ekonomi oldukça sorunsuz bir şekilde işlemeye devam etti. İlk yükselişin ardından birçok temel emtianın fiyatları istikrar kazandı, hatta azaldı. Ancak görünen bu sakinlik aldatıcıdır. Sistemin bir arada kalmasının nedeni hükümetlerin, üreticilerin ve tüketicilerin normalde küresel ekonomiyi bozulmaya karşı koruyan tamponları daraltmasıdır. Bu tamponlar artık tehlikeli sınırlara yaklaşıyor. Stoklar baş döndürücü bir hızla tükeniyor. Küresel petrol stokları, üst düzey sektör yöneticilerinin benzeri görülmemiş olarak tanımladığı seviyelere düştü. Alüminyum piyasaları da benzer bir sıkışıklıkla karşı karşıya. Bloo

mberg geçtiğimiz günlerde Londra Metal Borsası, CME Grubu ve Şangay Vadeli İşlemler Borsası tarafından takip edilen birleşik stokların beş günden daha az küresel arzı karşılayacağını hesapladı. Emtia fiyatlarının şaşırtıcı esnekliği, küresel ekonominin pek çok kişinin beklediğinden çok daha uyumlu olduğunu kanıtladığı gerçeğini yansıtıyor. Stratejik rezervler büyük ölçekte konuşlandırıldı. ABD ve Japonya, arz kaybını azaltmak için acil durum stoklarından petrol çıkardı. Amerika'nın jet yakıtı üretimi rekor seviyelere ulaştı. Çin bile stratejik petrol rezervlerinde bariz bir azalma olmadan ham ithalatı azaltmayı başardı; Oxford Enerji Araştırmaları Enstitüsü'nün yakın tarihli bir raporunda bunun değişen rafineri verimleri ve endüstriyel esneklikten kaynaklandığı ileri sürülüyor. Gerçekte,

Çin, yalnızca envanter açıklamalarına güvenmek yerine endüstriyel sisteminden daha fazla esneklik elde ediyor. Tüm bu gelişmeler, piyasanın tam olarak ekonomik teorinin öngördüğü şekilde tepki verdiğini gösteriyor. Kritik bir girdi kıtlaştığında, üreticiler ikame ürün arayışına girer, stoklar azalır ve mevcut kapasite daha da zorlanır. Bu ayarlamalar oldukça etkili olabilir. Zaman kazanıyorlar. Ancak sonuçta stokların temsil ettiği şey zamandır. Rezervden çıkarılan her varil, depodan çekilen her ton ve bugün uygulanan her endüstriyel çözüm, arz ve talebin bir kez daha uzlaştırılması gerektiği anı erteliyor. ABD Stratejik Petrol Rezervi bunun bir örneğidir. ABD bu krize çok daha zayıf bir noktadan girdi.

önceki enerji şoklarından daha iyi bir konumdadır. 2010 yılında 700 milyon varilin üzerine çıkan SPR, Orta Doğu'daki bozulma başlamadan önce kabaca üçte bir oranında düşmüştü. Son sürümler piyasaların istikrar kazanmasına yardımcı oldu, ancak bunu gelecekteki şokları absorbe etmek için mevcut olan tamponu tüketerek yaptılar. Kritik soru, SPR'nin teknik olarak tükenip tükenemeyeceği değildir. Yapamaz. Daha önemli soru, piyasaların politika yapıcıların aksaklıkları süresiz olarak hafifletmeye devam edecek yeterli rezervlere sahip olduklarından şüphe etmeye başlayıp başlamadığıdır. Bu güven kaybolduğunda, yeraltındaki varillerin varlığı, amortisörlerin tükendiği algısından daha az önemli hale gelir. Bir noktada aritmetik kaçınılmaz hale gelir. Dünya kalıcı olamaz

Ürettiğinden daha fazla meta tüketiyoruz. Stratejik rezervler yalnızca bir kez serbest bırakılabilir. Stoklar yalnızca bir kez azaltılabilir. Rafineriler şu ana kadar ancak yeniden yapılandırılabiliyor. Sonunda tanıdık arz-talep çerçevesi kendini yeniden ortaya koymaya başlar ve mevcut arz ile arzu edilen tüketim arasında yeni bir dengenin ortaya çıkması gerekir. Talep yıkımı İktisatçıların bu süreç için sterilize edilmiş bir terimi var: talep yıkımı. Gerçek daha acıdır. Fiyatlar tüketicileri ve işletmeleri tüketimlerini azaltmaya zorlayacak bir düzeye yükseldiğinde talep yıkımı meydana gelir. Hane halkı yakıta daha fazla, diğer her şeye daha az para harcıyor. Havayolları rotaları kısaltıyor. Üreticiler yatırımı erteliyor. Enerji yoğun endüstriler üretimi kısıtlıyor.