Gıda Üreticilerinin Etiketleme Hataları İçin Ödediği Gizli Vergi

Kaynak: Getty Images Ürünler tesisten ayrılmadan önce bir etiketleme sorunu tespit edildiğinde tuhaf bir rahatlama hissi geliyor. Birisinin vardiya sırasında yanlış alerjen beyanını fark etmesi, bir paletin sevkıyattan önce bekletilmesi veya üretim siparişi ile paketleme işlemi arasındaki bir tutarsızlığın tam zamanında işaretlenmesi olabilir. Fabrikalar bunları başarı öyküleri olarak selamlama eğiliminde çünkü tüketiciler hatayı asla görmüyor ve şirket, geri çağırmanın itibar kaybından kaçınıyor. Ancak fabrikanın içinde herkes bundan sonra ne olacağını biliyor. Ekipler ürünün ne kadar etkilendiğini anlarken, kalite ekipleri yaptıkları işi bırakıp araştırma yaparken ve operatörler neyin yanlış gittiğini anlamak için adımlarını yeniden takip etme gibi zorlu bir sürece başlarken üretimin durdurulması gerekir.

ve bunun önlenip önlenemeyeceği. Bütün bunlar olurken, denetçiler herkesin doğru çekleri imzalamayı hatırlaması umuduyla yoğun zaman baskısı altında kayıtları bir araya getirmekle meşgul. Sınırlama, doğrulama, yeniden çalışma ve belge kurtarma işlemleri nedeniyle sonsuz saatler kaybedilir; bunların hepsi bir sürecin bozulması veya yukarı yönde bir yerde bir şeyin gözden kaçırılması nedeniyledir. Bunların hiçbiri geri çağırma istatistiklerinde görünmüyor ancak bu, yiyecek ve içecek üreticilerinin her yıl katlanmak zorunda olduğu bir maliyet. 2024'te etiketleme hataları, tüm geri çağırma olaylarının neredeyse yarısını (%45) oluştururken, listeria (%14), salmonella (%10) ve yabancı nesneler ve mikrobiyal kontaminasyondan sırasıyla %9 ve %3 öndeydi. Etiketleme bağlamında, bildirilmemiş alerjenler büyük çoğunluğundan sorumluydu.

Vakaların %80'i sektöre yaklaşık 1,9 milyar dolara mal oldu. Ancak bu rakamlar yalnızca resmi geri çağırmalara dönüşen olayları yansıtıyor. Her hafta tesis kapılarının ardında sessizce gerçekleşen sayısız üretim kesintisini hesaba katmıyorlar. Modern gıda üretim ortamları, sürekli SKU genişlemesini, daha kısa üretim süreçlerini, perakendeciye özel paketleme gereksinimlerini, içerik maddesi değişikliklerini ve giderek sıkıştırılan üretim programlarını yönetiyor. Bu koşullar altında etiket doğrulaması genellikle zorunluluk nedeniyle reaktif hale gelir. Ekipler, doğrulamayı doğrudan sürecin içine yerleştirmek yerine, üretim başladıktan sonra doğru şeyin olup olmadığını kontrol etmek zorunda kalıyor. İşte tam da bu noktada dahili olarak “gizli vergi” birikmeye başlıyor

Çoğu etiketleme hatası, hızlı hareket eden üretim vardiyaları sırasında biriken küçük operasyonel boşluklardan kaynaklanır. Örneğin, zaman baskısı altındaki bir ambalaj değişimi veya çalışmanın ortasında değişen bir üretim siparişi. Pek çok tesiste etiket doğrulama hâlâ ağırlıklı olarak kağıt kayıtlara, zorlu süreçlere ve deneyimli operatörlerin taşıdığı kabile bilgisine dayanıyor. Bu, özellikle değişim sırasında örneklemeyi yönetirken ve sürekli doğrulama kontrolleri yaparken, içinde bulunulması gereken hassas bir durumdur. Bir şeyler ters gittiğinde, kalite ekipleri neyin yüklendiği, kimin doğruladığı ve doğru prosedürlerin izlenip izlenmediği hakkındaki temel soruları yanıtlamak için kayıtları bir araya getirerek yeniden yapılandırma moduna zorlanır. Çaba veya iyi niyet sıkıntısı yok, ancak yeter ki

Doğrulama parçalı kaldığından ve doğrudan üretimin içine gömülmek yerine üretimin yanında yer aldığından hatalar devam edecektir. İhtiyaç duyulan şey, etiket doğrulamaya farklı bir yaklaşımdır. Bunu, temizlenmesi gereken bir "son kontrol noktası" olarak ele almak yerine, diğer kritik güvenlik kontrolleri gibi üretime dahil edilmesi gerekiyor. Doğrulama, geçiş noktasında, hatta ve aktif üretim emrine göre yapılmalıdır. Operatörler, ürün ilerlemeden önce doğru etiketlerin, ambalaj malzemelerinin, alerjenlerin ve parti bilgilerinin fiziksel olarak çalışmaya bağlı olduğunu doğrulamalıdır. Bu kontrollerin gerçek zamanlı olarak dijital olarak kaydedilmesi, daha geniş gıda güvenliği kaydıyla ilişkilendirilmesi ve amirlerin ve kalite ekiplerinin anında görünür hale getirilmesi gerekir; böylece kimse evrak işlerinin peşinde koşmaz.