Yeni IMO Yakıt Kurallarında Yunanlı Sahipler Japonya ve Liberya ile Ortak Çalışıyor

Yunan Limancılar Birliği (UGS), Uluslararası Denizcilik Örgütü'nün (IMO) karbon vergilendirme çerçevesine alternatif öneriler geliştirmek için Japonya ve Liberya ile iş birliği başlattı. 5 Haziran'da açıklanan bu adım, AB'nin denizcilik sektörüne yönelik düzenlemelerinin gözden geçirilmesi talebini de içeriyor.

IMO'nun Net Sıfır Çerçevesi (NEF), 2025'te ertelenen kararla zorunlu karbon vergilendirme mekanizmasının kaldırılması yönünde Japonya ve Liberya'nın öncülüğünde tartışmalar sürüyor. UGS Başkanı Melina Travlos, ülkelerle ortak çalışarak önerileri şekillendireceklerini, bazı maddelerin uygulanabilir olmadığını belirtti. NEF, 2030 sonrası düşük karbon yakıt geçişini teşvik etmek amacıyla denizcilik emisyonlarına maliyet yüklemeyi öngörüyor.

AB'nin Enerji ve İklim Politikası'nın deniz ticaretini nasıl etkileyeceği ise kritik bir soru. 2024 Nisan verilerine göre, Rotterdam'da 0.5% sülfürli yakıtın Gigajoule fiyatı 17 dolar, LNG 21 dolar ve bio-LNG 35 dolar seviyesinde. UGS, NEF'in mevcut formda sürdürülebilir yakıt eksikliği nedeniyle denizcileri vergilendirip gelişmekte olan ülkeleri destekleme riskini taşıdığını savunuyor.

Türkiye'nin lojistik sektörü açısından AB'nin ETS (Enerji Piyasası Eşleştirme Sistemi) ve FuelEU düzenlemeleri, deniz ticaret maliyetlerini artırıyor. Yunan sahibi gemilerin %19'la küresel filonun en büyüğü olmasına karşın, AB'nin tekil karar alma zorunluluğu Yunanistan'ı ikili görüşlerini açıkça savunmaktan alıkoyabiliyor. Türkiye ihracatçılar, AB limanlarına sevkiyatlarda artan navlun maliyetlerinden olumsuz etkilenebilir.

Gölge filo tartışmaları da derinleşiyor. UGS, Yunan sahibi gemilerin satışı sonucu Rus petrol ticaretine dahil olmaması gerektiğini vurguladı. AB'nin 2024'te uygulamaya koyduğu satış sonrası izleme düzenlemesi, gölge filo kontrolüne rağmen uygulama zorlukları yaşandığını gösteriyor. Türkiye'nin deniz ticaretinde bu risklerin artması, lojistik operatörler için ekstra maliyetler ve yasal belirsizlikler yaratabilir.

AB'nin yıllık 7 milyar avroluk denizcilik emisyon vergisi geliri, 2030'a kadar 1.6 milyar avroluk karbon azaltımı projelerine yönlendirilmesi planlanıyor. Ancak Yunan yetkililer, bu gelirlerin denizcilikten uzaklaştırıldığını iddia ediyor. Türkiye'nin ihracat ve ithalatı yoğun olan deniz limanları, bu düzenlemelerin doğrudan maliyet yansımalarına karşı hazırlıklı olmalı.

Yunanlı limancılar, Japonya ve Liberya ile ortak çalışarak denizcilik sektörünün karbon geçişini daha dengeli hale getirmeyi hedefliyor. Türkiye'nin lojistik sektörü ise AB ve IMO düzenlemelerinin çatışmasının, navlun maliyetlerindeki dalgalanmaları ve yasal belirsizlikleri yönetebilmesi için stratejik planlamaya ihtiyaç duyuyor.