Tesisinizin Otomasyona Hazır Olup Olmadığını Nasıl Anlayabilirsiniz?

Otomatikleştirme baskısı gerçektir. İşgücü maliyetleri artıyor; teslim süreleri daralıyor ve daha fazla otomatik yönlendirmeli araç (AGV) satıcısı ilginizi çekmek için her zamankinden daha fazla rekabet ediyor. Böylece şirketler şu soruyu sormaya başlıyor: Otomatikleştirmeli miyiz? Ama ilk önce sormaları gereken soru şu: Yapabilir miyiz? Mevcut intralojistik süreçlerin yaklaşık %30'u aslında AGV otomasyonuna adaydır. Maliyet verileri kağıt üzerinde ikna edici olsa da mevcut tesislerin çoğu otomasyon düşünülerek inşa edilmedi ve bunların yenilenmesi çoğu operatörün beklediğinden daha zor ve pahalı. Fiziksel Olarak Hazır Olmak AGV'ler alan gerektirir. Güvenli bir şekilde gezinmek için tutarlı şerit genişliklerine, geniş köşelere ve yoğun trafikli geçitlerin etrafında tampon bölgelere ihtiyaçları var. Yetenekli bir forklift sürücüsü dar bir koridordan geçip kornaya basabilir

yaya trafiğinin çok ötesindedir ancak bir AGV bunu yapamaz. Yolundan bir kişi veya nesne geçerse durur. Sürekli durursa veriminiz düşer. 1960'lı ve 70'li yıllarda inşa edilen çoğu tesis için otomasyon sorusunun cevabı hayır olmalıdır. Koridorlar çok dar, köşeler çok keskin ve trafik düzeni çok yoğun. Teknik olarak değişiklik yapabilirsiniz, ancak makinelerin taşınması, taşıma bantlarının yeniden yapılandırılması ve yerleşim planının yeniden oluşturulması çoğu zaman otomasyonun sağladığı tasarruftan daha fazla maliyete neden olur. Tek bir satıcıyla konuşmadan önce kendinize şu dört soruyu sorun:

karışık mı? - AGV seyahati için belirli bölgeler belirleyebilir miyiz, yoksa her yerdeki forkliftlerle ve insanlarla rekabet mi edecekler? AGV'ler Tekrarlanarak Başarılı Olur AGV otomasyonunun ekonomisi büyük ölçüde prosesinizin kendini ne kadar tekrarladığına bağlıdır. AGV üreticileri uygulanabilirliği ayrıntılı düzeyde hesaplar. Her sürüş döngüsünün mesafesini metre cinsinden, vardiya başına alma ve bırakma sayısını, saat başına verimi ve mevcut kapasiteyi karşılamak için gereken birimleri modellerler. Sürekli palet hareketi ile haftada altı gün, üç vardiya halinde yürütülen operasyonlarda matematik hızlı işleme eğilimindedir. Günde birkaç yükün taşındığı tek vardiyalı bir operasyon için geri dönüş süresi on yıl veya daha fazla uzayabilir. Otomasyon için en iyi adaylar sıkıcı, tekrarlayan hareketlerdir: alımdan aşamaya yükleme, besleme

üretim hatları, bitmiş ürünleri günde yüzlerce kez aynı rotalardaki bir depo tamponuna taşıyor. AGV'lerin parladığı yer burasıdır. Değişken, düşük hacimli veya yüksek düzeyde reaktif görevler farklı bir hikayedir. Sürücüleriniz sürekli olarak değişen önceliklere uyum sağlıyorsa, istisnalara tepki veriyorsa veya öngörülemeyen ortamlarda yol alıyorsa, insan hâlâ daha iyi bir araçtır. Değişimin Maliyeti Şirketler AGV ekipmanı maliyetine bakar ve bunu işçilik maliyetleriyle karşılaştırır. Bu matematik genellikle otomasyonu destekler ancak ekipman resmin yalnızca bir parçasıdır. Ayrıca düzen değişikliklerini, yazılım entegrasyonunu, proje yönetimini, testleri ve sistem hayata geçmeden önce gerçekleşen 12 ila 18 aylık sermaye harcamalarını da hesaba katmalısınız. AGV projeleri uzun vadeli entegrasyon projeleridir. Üretim

r sitenizi ziyaret eder, süreçlerinizin haritasını çıkarır, akışı modeller ve bir teklif oluşturur. Daha sonra sistem teslim edilmeden önce bir test aşaması, bir hazırlık dönemi, yazılım ayarlaması ve resmi bir kabul var. Sipariş verdiğiniz andan itibaren sistemin tam olarak devreye girdiği güne kadar bir yıl geçerlidir. On sekiz ay alışılmadık bir durum değil. Tüm bunları hesaba kattığınızda, bazı tesisler için değişimin maliyeti, AGV'lerin sağlayacağı tasarrufları aşıyor. Ya da yatırımın getirisi o kadar uzar ki, başabaş noktasına geldiğinizde teknolojinin yenilenmesi gerekir. Bu varsayımsal değil, gerçek bir sonuçtur. Kağıt üzerinde anlamlı olan ancak tam maliyet tablosuyla dürüst temasa geçemeyen projeler gördüm. Bunların hiçbiri AGV'lerin kötü bir yatırım olduğu anlamına gelmez.