Sürdürülebilir Havacılık Yakıtı Üretimi Hedefi Zorlaştırıyor

Uluslararası Hava Taşımacılığı Birliği (IATA), sürdürülebilir havacılık yakıtı (SAF) üretimindeki ilerlemenin hayal kırıklığı yarattığını ve 2050 yılına kadar net sıfır emisyon hedefine ulaşmayı zorlaştırdığını belirtti. Bu yıl SAF üretiminin 2,4 milyon ton seviyesine ulaşması bekleniyor, bu da 2025 seviyelerine göre %25'lik bir artış anlamına geliyor. Ancak, bu büyüme oranı 2025'teki %90'lık artışın altında kaldı ve toplam üretim, havacılık yakıtı kullanımının sadece %0,8'ini temsil ediyor. 2025'te SAF, jet yakıtının %0,6'sını oluşturuyordu.

IATA Genel Direktörü Willie Walsh, SAF üretimindeki yavaş ilerlemenin, havayollarının 2050 net sıfır emisyon hedefine ulaşma yeteneği üzerinde baskı yaratacağını belirtti. Hedefe ulaşmak için IATA, 2050 yılına kadar jet yakıtının %65'inin SAF olması gerektiğini düşünüyor. Walsh, 'SAF üretimi, 2050 yılına kadar ihtiyacımızın %65'ini karşılamak için gereken seviyeden çok uzak. Hükümet politikalarının ve petrol şirketlerinin ilgisizliğinin yarattığı sorunlar, bu hedefin daha da zorlaşmasına neden oluyor.' dedi.

IATA, SAF üretimini artırmak için, havayollarının finansal ve ekonomik sürdürülebilirliği için ticari olarak uygun fiyatlarla yeterli hacimde SAF üretilmesi gerektiğini belirtti. Ayrıca, bir 'kitap ve iddia' sisteminin, SAF pazarını yerel düzeyden küresel düzeye çıkararak, havayolları ve SAF üreticilerinin ikamet ettikleri yerden bağımsız olarak erişilebilir hale getirmesinin gerekli olduğunu vurguladı. IATA, küresel SAF pazarının, standartların uyumlaştırılması ve adil rekabetin yaratılması ile desteklenmesinin gerektiğini de ekledi.

Avrupa Birliği ve İngiltere'nin e-SAF (electronic Sustainable Aviation Fuel) üretim hedefleri hakkında da eleştirel duruş sergiledi. E-SAF, biyokütle veya atık yağlar gerektirmez, ancak büyük miktarda yenilenebilir elektrik, yeşil hidrojen, su ve CO2 gerektirir. AB ve İngiltere, 2030 yılına kadar 0,6 milyon ton e-SAF üretim hedefi belirlediler, ancak şu anda işletilen ve inşaatı devam eden üretim kapasitesi sadece 0,02 milyon tondur. IATA'nın Sürdürülebilirlik ve Başekonomisti Marie Owens Thomsen, '2030 e-SAF hedefleri gerçeklikten kopuk. Bu, enerji piyasası yaratma stratejisi olarak sorumsuzca bir yaklaşım.' dedi.

Türkiye'nin havacılık sektörü de bu gelişmelerden etkilenebilir. Türk havayolları, artan SAF maliyetleri nedeniyle operasyonel giderlerinde artış yaşayabilir. Bu durum, Türk ihracatçıların ve taşımacıların lojistik maliyetlerini de etkileyebilir. Türkiye'nin limanları ve havaalanları, artan hava trafiği ve SAF talebiyle birlikte daha fazla yatırım gerektirebilir. Ayrıca, Türkiye'nin sürdürülebilir enerji kaynaklarına yatırım yapması ve SAF üretimini teşvik etmesi, uzun vadede lojistik sektörünün çevresel etkilerini azaltabilir.

Sonuç olarak, IATA'nın SAF üretimi hakkındaki eleştirileri ve 2050 net sıfır emisyon hedefine ulaşma konusundaki endişeleri, Türk havacılık ve lojistik sektörünü de yakından ilgilendirmektedir. Türkiye'nin bu gelişmelere uyum sağlaması ve sürdürülebilir enerji kaynaklarına yatırım yapması, sektörün gelecekteki performansını olumlu yönde etkileyebilir.